fbpx
 

Casestudy: Jeroen

Casestudy: Jeroen

In deze casestudy neem ik jullie mee in het verhaal van Jeroen. Ik vertel eerst hoe Jeroen bij mij terechtkwam. Daarna laat ik je zien hoe Jeroen een transformatie doormaakt die zijn leven zal veranderden.

Het liep niet meer zo lekker

Jeroen is manager bij een groot productiebedrijf. Hij werkt al 20 jaar bij het bedrijf en begon ooit als magazijnmedewerker. Trede voor trede steeg hij op de carrièreladder. Jeroen is een echt mensen-mens. Hij staat altijd klaar voor zijn collega’s en begrijpt wat anderen nodig hebben. Afgelopen maanden zit hij echter niet zo lekker in zijn vel.

Als manager is Jeroen verantwoordelijk voor het behalen van de financiële doelstellingen van zijn afdeling. Afgelopen maand lopen de cijfers iets achter. Bang om de grip te verliezen, vindt hij dat hij als manager daadkrachtige besluiten moet kunnen nemen. Zijn behoefte aan duidelijkheid zorgt er de laatste tijd voor dat hij impulsieve beslissingen neemt. Ook neigt hij af en toe ernaar de boel te manipuleren om zijn zin te krijgen. Hij moet en zal zijn leidinggevende laten zien dat hij het waard is.

Jeroen merkt de laatste tijd dat hij met minder plezier naar zijn werk gaat. ’s Avonds is hij leeg en zijn vrouw merkt dat hij minder aanwezig is. Zij mist haar lieve attente man.

De leidinggevende van Jeroen ziet ook dat het niet zo lekker loopt. Zowel op de productie afdeling als met Jeroen zelf. Zij besluit hem een coachingstraject aan te bieden. En zo ontmoet ik Jeroen.

Ons eerste gesprek

Na de intake pakken we de resultaten van de Me.-scan, die ik Jeroen vooraf heb laten invullen, erbij en duiken we er meteen in. Jeroen vindt van zichzelf dat hij besluitvaardig is. Uit de Me.-scan blijkt echter dat deze vaardigheid, ook wel competentie genoemd, niet van nature bij hem past. Hij heeft dit ooit aangeleerd. We komen al snel uit bij zijn moeder waar hij veel respect voor heeft. Als directrice van een health-food franchise moest zij regelmatig knopen doorhakken. Dit hoorde nou eenmaal bij de functie. Jeroen heeft door deze ervaring een vast omlijnd beeld gecreëerd van een manager. Wanneer hij hier niet aan voldoet, is hij geen goede manager… vindt hij.

Omdat hij van nature niet besluitvaardig is, maar deze competentie wel ontwikkeld heeft, is het voor hem een kwetsbare kracht. Het is kwetsbaar omdat, zodra er druk op de ketel komt, zoals afgelopen kwartaal, Jeroen in zijn valkuil trapt. In dit geval betekend het dat hij zich impulsief en manipulatief ging gedragen. Hierdoor verloor hij veel energie.

Uit de Me.-Scan wordt ook duidelijk dat Jeroen mens-gericht is. Hij heeft echter geen van de competenties aangevinkt die daarbij passen. Wanneer ik hem vraag of hij bij iemand die hij nog niet kent aanvoelt of hij/zij deugt, antwoord hij zonder aarzelen ‘JA’.

Ik leg Jeroen uit dat het soms moeilijk is onze eigen natuurlijke kwaliteiten te zien, juist omdat ze zo natuurlijk en vanzelfsprekend zijn. Plots valt het kwartje wanneer Jeroen beseft dat hij zijn mensgerichte kant nooit toe heeft gelaten in zijn functie als manager. Hij vond dat managers hun gevoelens voor zichzelf moeten houden. Ik vraag hem of het zou kunnen dat door zelf zijn gevoelens binnen te houden, zijn collega’s op de werkvloer dat ook doen? Ineens ziet hij hoe, door zelf de deur dicht te houden, zijn collega’s afstand van hem houden. Hij begrijpt ook wat hem al een tijdje dwars zat. Eerder kon hij zo makkelijk contact maken met anderen. Nu gaat het stroef en wordt hij er doodmoe van.

Jeroen heeft duidelijk last van een overtuiging over managers. Een overtuiging die gevoed wordt door een irreële angst om de macht te verliezen. Hierdoor reageert hij regelmatig impulsief en krijgt hij manipulerende trekjes. Zijn collega’s voelen dit al een tijdje en herkennen de eerder zo warme en hartelijke Jeroen niet meer terug. Jeroen voelt weerstand wanneer ik hem vraag om eerlijk te zijn naar zijn collega’s toe en hen te vertellen wat hij mist. Tijdens de volgende sessie komen we hierop terug.

Een week later

Aan het eind van ons eerste gesprek vroeg ik Jeroen om na te denken over wat zijn verlangen is op het werk. Wanneer ik hem hiernaar vraag, vertelt hij dat hij het sociale contact met zijn collega’s mist. Het is allemaal zo afstandelijk en zakelijk geworden. Hij verlangt weer naar die oude, vrolijke Jeroen die altijd klaarstaat voor anderen.

Ik nodig hem uit om zijn ogen dicht te doen voor een visualisatie oefening. Ik vraag hem om een beeld te vormen van deze nieuwe Jeroen en hoe hij zijn functie als manager vervult. Ik vraag hem om te visualiseren hoe hij ’s ochtends het kantoor binnenloopt. Wat er gebeurt wanneer hij zijn collega’s weer ziet en zijn leidinggevende spreekt. Ik zie een glimlach op zijn gezicht terwijl de beelden langskomen als in een film waarin hij de hoofdrol speelt.

Jeroen: “Ik maak even een praatje met Heidi, onze secretaresse en vraag hoe het met haar dochter gaat. Ik leg mijn tas neer op mijn bureau en loop gelijk de vloer op. Even hallo zeggen. Ik zie dat een collega hulp nodig heeft bij een machine en zie mijn kans schoon. Lekker de handen vuil maken. Dat is best lang geleden.”

“Oké” zeg ik. “Ik kan het plaatje ook voor me zien. Mooi. Wat gebeurt er nu met de kwartaalcijfers?”

Na een korte pauze zegt hij het volgende: “als ik heel eerlijk ben, heb ik niet zoveel met die cijfers. Ik vind het veel belangrijker dat iedereen lekker in zijn vel zit. Ik geloof dat, wanneer iedereen zich prettig voelt op zijn/haar werkplek, de cijfers vanzelf weer bijtrekken. De sfeer is nu niet fijn en volgens mij beïnvloed dat de productiviteit.”

Ik: “Mooi inzicht. Kun jij je nog herinneren dat ik jou de vorige keer vroeg om eerlijker te zijn naar je collega’s toe. Om hen te vertellen waar je tegenaan loopt. Dit voelde toen niet oké. Hoe is dat nu?”

Jeroen: “Ik vind dat nog steeds lastig.”

Ik: “Wat mag je accepteren in deze situatie?”

Na 15 seconde stilte antwoord Jeroen: “Ik mag accepteren dat managers ook gewoon mensen zijn die niet alles weten.”

Ik: “… en misschien dat er geen één enkel universeel plaatje is van de ideale manager? Laat staan dat de ideale manager überhaupt bestaat?

Jeroen knikt instemmend en moet een beetje lachen. Ik laat hem vervolgens een lijst zien van een handjevol begrippen en vraag hem welke hem het meest aanspreekt in deze situatie. Hij kiest ‘ontspanning’ en zegt dat hij graag weer ontspannen met zijn collega’s om wil gaan. Nu het voor Jeroen duidelijk is wat zijn verlangen is (het sociale contact met zijn collega’s) en ook hoe hij hier mee om wil gaan (ontspannen) en wat hij te accepteren heeft (dat hij ook maar mens is en fouten kan maken), is het tijd om in actie te komen. Samen met hem maken we een lijst met drie actiepunten die hij vóór onze volgende sessie uit zal voeren:

  1. Ik plan een gesprek met mijn leidinggevende en vertel haar wat ik ontdekt heb.
  2. Met al mijn collega’s ga ik een praatje houden en probeer ik me meer open te stellen.
  3. Ik regel een verrassingsdiner voor mijn vrouw.

Tot slot

In de gesprekken die volgden keken we terug op de resultaten. Jeroen leerde hoe hij zich meer kwetsbaar op kon stellen, iets dat hem eigenlijk heel makkelijk afging. En nee, niet alle collega’s stonden meteen te springen op de nieuwe Jeroen. Tijdens de laatste sessies leerde Jeroen eigenaarschap te nemen over zijn verantwoordelijkheden naar het bedrijf en naar zijn collega’s. Maar vooral ook naar zichzelf.

Een belangrijk onderdeel van het traject is de Me.-Scan, welke Jeroen veel inzicht heeft gegeven in zijn natuurlijke kwaliteiten. Ook liet het hem zien waar hij energie verloor. Het heeft hem een stukje dichterbij zichzelf gebracht.

Hoe zou het voor jou zijn om meer vanuit je natuurlijke kracht te handelen? Deel je reactie hieronder in de comments.

Hartelijke groet,

Rienk Geertsma

AANBIEDING: schrijf je HIER in voor de Me.-Scan en profiteer tot 15 Juni 2020 van een leuke aanbieding.

[Deze casestudy is fictief en Jeroen is geen bestaand persoon. Het verhaal is een verzameling van meerdere verhalen die ik meegemaakt heb, zowel in mijn eigen praktijk als die van mijn collega’s.]

Geen reactie's

Geef een reactie