fbpx
 

Troebel water

Troebel water

Troebel water

In een wereld dat alsmaar sneller gaat en constant je aandacht opeist, is het makkelijk om jezelf te verliezen. Verdwaald in een moeras van andermans plannen die jou verleiden met zoete woorden van verlossing. Verlossing in de vorm van afleiding van de pijn en onrust in je lijf. En je ontvangt ze met open armen. Want iemand die verdwaald is, voelt zich meestal ook eenzaam. Dan is ieder houvast en verlichting welkom. Het troebele water blijft echter troebel.  

Het moeras van de maatschappij

Ik ken dat gevoel maar al te goed. Alles is beter dan stilstaan. Want op het moment dat je stilstaat, geef je het brein de kans om in je verleden te wroeten en al je falen, tegenslagen, ellende en teleurstellingen gebaseerd op de maatstaven van de maatschappij, op te stapelen. En als kers op de taart kijk je ook nog eens naar anderen om je heen die wél succesvol zijn. Dat voelt pas echt klote. Zo af en toe kom ik mezelf in dit moeras tegen. En dat voelt allerminst prettig. Hoe dieper ik mezelf erin graaf door dit soort gedachten, hoe heviger de emoties. Woede, frustratie, angst… als oude bekenden kloppen ze dan allemaal aan mijn deur. 

Je eigen moeras

Lange tijd was mijn ‘default’ programma om dan zelfhulpboeken erbij te pakken om daarin op zoek te gaan naar waarom ik me voel zoals ik me voel. In de hoop natuurlijk dat het antwoord me weer rust zou geven. En voor even geeft dit ook een gevoel van opluchting. Zelden echter voor lange duur. Ik heb ontdekt dat de opluchting niet komt door het vinden van een antwoord in die boeken. Het komt doordat je tijdelijk een nieuwe focus hebt voor je brein. Door het lezen van die boeken verleg je enkel de aandacht van de destructieve gedachten naar iets anders. In zekere zin is dit ook een vorm van afleiding. Ook hierin kun je verdwalen. Verdwalen in een zelfgecreëerde moeras, verleid door de hoop voor een betere morgen. 

Pointers

Er is één ding dat ik geleerd heb van alle zelfhulpboeken en trainingen: het antwoord ligt nooit buiten je. Alle antwoorden op de vragen die wezenlijk zijn voor jou, heb je in je. Dit is de ware betekenis van het woord herinneren. Door te her-inneren, ofwel weer naar binnen gaan, ontdekken we wat we zoeken. Waar alle tools, oefeningen en lessen je mee helpen is bij het ‘hoe’. Hoe kan ik her-inneren? Hoe vind ik waar ik naar op zoek ben? Hoe kan ik de antwoorden vinden op mijn vragen? Hoe kan ik rust vinden? De lessen geven je nooit ‘het antwoord’. Ze zijn slechts pointers die jou de richting wijzen. Het antwoord dien je in jezelf te vinden. Eén van die pointers betreft het oplossen van de ruis en mist in je leven. Ruis en mist dat onder andere veroorzaakt wordt door de ‘on demand (Netflix) – altijd bereikbaar moeten zijn (Whatsapp) – zie hoe geweldig mijn leven is (Facebook)’ maatschappij waarin we nu leven. Wanneer je deze ruis en mist oplost, dan dient vaak hetgeen je zoekt zich vanzelf aan. 

Troebel water

Wat voor jou werkt, hoeft overigens niet voor een ander te werken. En visa versa. Neem het voorbeeld van een glas water met zeer fijn zand vs. een door algen dichtgeslibde vijver. In beide gevallen heb je te maken met troebel water. Wil je het water weer helder krijgen, dan zul je het glas water een tijdje met rust moeten laten terwijl je bij de vijver juist met een stok er doorheen moet roeren. En soms dien je het glas even met rust te laten om tot het helder inzicht te komen om met een stok door de vijver te roeren. De pointer waar het glas naartoe wijst is om de stilte op te zoeken. Dit kan door middel van bijvoorbeeld meditatie of door een ongestoorde wandeling in de natuur. De pointer waar de vijver naartoe wijst is om in beweging te komen. Dit kan door (energetisch) lichaamswerk, (zelf)reflectie of door iets creatiefs te doen. In alle gevallen dien jij hierin iets (anders) te doen of te laten. Een boek of persoon kan jou de deur wijzen, jij kiest om er doorheen te lopen of niet. 

“Ja maar, dat wist ik al”

Hierin ligt wellicht de grootste uitdaging van deze tijd. Iemand kan jou namelijk naar het water leiden, maar drinken dien je echt zelf te doen. Gek genoeg zijn het vaak de mensen met een hogere intellect die haarfijn weten waar het water ligt, maar zelf niet drinken. Dat zijn de mensen die boeken lezen en seminars volgen en die dan zeggen: “ja maar, dat wist ik al”. Ik betrap mezelf hier ook nog wel eens op. En dat is niet zo raar. Tot mijn dertigste vertrouwde ik namelijk op de kracht van mijn brein om de uitdagingen in mijn leven op te lossen. Als ik dan lees dat iemand met mijn type profiel (Me.-Scan) meer op zijn gevoel moet vertrouwen, is dat in eerste instantie ‘interessant’ om te lezen. Het daadwerkelijk op mijn gevoel gaan vertrouwen en ernaar handelen is hele andere koek. 

Het ligt aan de bedrading

Mijn brein is namelijk na 30 jaar conditionering, ‘gewired’ op een specifieke manier. Dat heb je niet 123 aangepast. Op het moment dat jij je hier niet bewust van bent, belandt zo’n feitje snel in de bak met leuke weetjes over jezelf. Na 8 jaar ‘rewiring’ heb ik de smaak nu aardig te pakken. Ik ‘voel’ niet alleen of iets voor mij klopt. Ik handel er ook steeds meer naar. Het heeft mij enorm veel ruimte, rust en een diep vertrouwen in het leven opgeleverd.

“There is a difference between knowing the path and walking the path”

Voor wie de film The Matrix gezien heeft, herkent wellicht nog de woorden van Morpheus die tegen Neo zegt: “There is a difference between knowing the path and walking the path”. En dat op het moment dat Neo eigenlijk wilde zeggen dat hij niet ‘The One’ is volgens het orakel. Het ging dus niet om de waarheid van wat Neo te horen kreeg. Het ging om wat hij daarna ermee deed. Hij had het juist nodig om te horen dat hij net als ieder ander is om te ontspannen en groeien in wie hij werkelijk voorbestemd was om te zijn. Zo hebben we allemaal onze eigen rol te spelen en lessen te leren hier op aarde. Ieder op onze eigen unieke manier. In onze eigen tijd.

 

Ik geloof dat jij op dit moment dit moest lezen. Dat waar jij ook bent op jouw pad, jij exact daar bent waar je moet zijn. Wellicht zie jij jezelf als iemand met een boven gemiddeld intellect en denk je nu: “ja maar, dit wist ik al”. Stel dan jezelf de vraag: waartoe lees ik dit dan? Waar ben ik (nog) naar op zoek? Wat denk ik hier te vinden? Mocht je werkelijk een antwoord hierop willen, vind dan een manier om het troebele water in jouw glas of jouw vijver weer helder te krijgen.

 

Namasté

 

Rienk

Geen reactie's

Geef een reactie