fbpx
 

Van Verlangen naar Roeping

Van verlangen naar roeping

Van Verlangen naar Roeping

Onlangs voerde ik op Instagram een gesprek met een vriendin van me over het onderwerp ‘Verlangen en verandering”. Het begon met een citaat van haar met de vraag wie hiermee eens was: “zonder verlangen naar verandering, blijft alles precies zoals het is”. verlangen

Mijn eerste antwoord riep enkele vragen bij haar op. Goeie vragen die mij aan het nadenken zette. Ik ben toen gaan voelen en schrijven. Lees hieronder mijn antwoord:

 

Moeite met verandering

Je hebt gelijk in dat het interessant en waardevol is om bij jezelf na te gaan hoe je met verandering omgaat wanneer dit je triggert. Kijkend naar mezelf: als kind had ik moeite in beginsel met elke verandering. Ik ben opgegroeid in Botswana (4-13j) en door verhuizingen heb ik op vier basisscholen gezeten. Het was elke keer weer een worsteling om nieuwe vriendjes te maken. Maar het moest. En na een week of twee ging het prima.

 

Op mijn tiende ging mijn broer naar kostschool 1500 km verderop. Dit deed veel met me en ik heb nog steeds in mijn netvlies het beeld van mijn broer die steeds kleiner werd terwijl ik uit het achterraam kijk van mijn ouders auto. Terug in Nederland (een behoorlijke cultuurschok btw) weet ik nog hoeveel moeite ik had na elke zomervakantie om weer naar school te gaan. Nieuwe klas met nieuwe kinderen. Het moest en na een week ging het prima. Ik geloof dat ik hierin niet uniek ben 😉. Dus dank voor je vragen. Die ene zin triggerde dit stuk in mij dat meer over verandering gaat dan over verlangen. Tijd om mijn jongere zelf een dikke knuffel te geven 🤗.

 

‘Brandend’ verlangen

Wat jouw laatste vraag betreft, over ‘brandend verlangen’, ben ik bij mezelf nagegaan of ik die nog heb. Het antwoord is nee. Ik voel wel een roeping. En hierin speelt timing inderdaad een rol, samen met geduld. Afgelopen jaren heb ik een verschuiving gevoeld in me van verlangen naar roeping.

 

Het begrip ‘burning desire’ komt uit Napoleon Hill’s werk ‘13 laws of Succes’ dat met het boek ‘Think and grow Rich’ toegankelijker is gemaakt voor een grotere groep mensen. Het is nog steeds een Nr. 1 bestseller volgens mij. Wat ik ook weet is dat Napoleon Hill aan het eind van zijn leven deels terugkwam op zijn decennia lang onderzoek na hij zelf meer een Boeddhistisch pad had bewandeld en ontdekte dat bijna iedereen die hij interviewde voor zijn onderzoek (meesten waren schatrijk), ofwel vroeg gestorven waren of doorgedraaid en/of depressief waren. 

 

Wat ik zelf nog kan herinneren van ‘Think and Grow Rich’ is dat van de mensen die hij interviewde, allen zeer succesvol natuurlijk, en inderdaad allen ooit een brandend verlangen hadden, dit verlangen veelal over iets externs ging: een positie ergens, roem, geld, aanzien. Ik kan me voorstellen dat hij op dit punt later is teruggekomen omdat er geen hoeveelheid geld, roem of aanzien ‘the void in oneself’ kan vullen. 

 

Dukkha en Verlangen

In afgelopen 7 jaar als ondernemer heb ook ik vaak een brandend verlangen gehad. Blijkbaar niet brandend genoeg want meeste verlangens (die inderdaad merendeels van externe aard waren) heb ik niet weten te vervullen. In dezelfde tijd heb ik een spirituele reis gemaakt en diverse leringen getrokken vanuit verschillende hoeken. Zo ook uit het Boeddhisme. 

 

De Boeddha benoemde de oorzaak van ‘dukkha’ dat ‘lijden’ betekent, het verlangen dat we hebben. In eerste instantie wilde ik hier absoluut niet aan. ‘Wat is een leven zonder verlangen?’ Ik kan nu met 100% zekerheid zeggen dat hier een diepere waarheid in zit. De misvatting die ik had was dat wanneer ik geen diep verlangen zou hebben, dat er niks uit mijn vingers zou komen en inderdaad alles ‘precies blijft zoals het is’. 

 

Verlangen naar dat ‘alles hetzelfde blijft’

Niks is minder waar. Mijn leven ziet er heel anders uit dan 4 jaar geleden. Niks blijft ooit zoals het is omdat alles altijd in beweging en dus verandering is. Wat ik veel zie om me heen is juist een verlangen om alles hetzelfde te laten zijn. Zoals nu ook velen verlangen om terug te gaan naar ‘het oude normaal’. Thich Nhat Hanh schreef hierover: “It is not impermanence that makes us suffer. What makes us suffer is wanting (verlangen) things to be permanent when they are not.” 

 

Natuur, Groei en Transformatie

Het is wellicht een wat langer antwoord geworden op jouw vraag dan je verwacht had ☺️. Het was zeker niet mijn intentie maar het stroomde uit mijn vingers 😅. Het is mijn eigen reis en hoe ik de dingen ervaar en zie. De natuur is onze leermeester. Inherent aan de natuur is groei. En groeien is veranderen. Transformeren vind ik persoonlijk een mooier woord voor veranderen. 

 

On-demand verdoving

Zonder pijn geen groei wordt wel eens gezegd. Ik denk dat veel mensen liever niet naar die pijn willen gaan. Ik ook zeker niet altijd! En met sociale media, netflix en andere on-demand vormen van afleiding, is het vandaag de dag gemakkelijker dan ooit om inderdaad die pijn te vermijden en te doven. 

 

Vermijden en doven zijn echter vormen van ‘vluchten’ getriggerd door onze oorspronkelijke reptielen-brein die als enige doel heeft om ons veilig te houden. Vluchten is een vorm van weerstand. ‘What you resist, persists’ wordt vaak gezegd. Daarom geloof ik dat vroeg of laat de lessen geleerd dienen te worden. Dit is onze natuur. Hoe langer je het uitstelt om door de pijn te gaan, hoe groter het lijden zal zijn omdat het de weerstand is voor de pijn, niet de pijn zelf, waar je uiteindelijk het meest aan lijdt.

 

Roeping

Door mijn eigen, geregeld pijnlijke, ervaringen met het thema ‘verlangen’, koos ik enkele jaren geleden voor een ander pad dat meer naar binnen gericht was. Een pad dat meer met vertragen en stilte te maken had dan met succes en roem. Meditatie, zelfreflectie, Human Design, de Me.-Scan en diepgaande gesprekken met mijn lief leidde me op een pad naar meer innerlijke vrijheid en rust. Er openden nieuwe werelden voor me voorbij deze fysieke wereld. Tegelijk begon ik de illusie waarin we leven steeds helderder te zien. Hier ben ik toen over gaan schrijven en op sociale media gaan delen. Naast het schrijven voel ik een sterke roeping om alles wat ik over de menselijke natuur en persoonlijke ontwikkeling geleerd heb te delen.

 

Bewustzijn

Naarmate mijn bewustzijn verruimde, zag ik hoe telkens weer een nieuw puzzelstukje zich aandiende wanneer ik er klaar voor was. 10 jaar geleden zou ik niet hebben kunnen of willen zien wat ik nu zie. Mijn zicht was nauw en ‘vervlochten’ met een systeem dat we onze maatschappij noemen. Er zullen vast andere manieren zijn om het bewustzijn te verruimen. Ik koos ervoor om afstand te nemen en meer naar binnen te gaan. Naarmate ik me steeds meer verbonden voelde met mijn kern, voelde ik een verschuiving in mijn relatie tot anderen. Ook al had ik steeds minder fysiek contact met mensen, voelde ik veel meer diepgaande connectie met de mensen die ik wel ontmoette.

 

Slot

Elke cell van mijn lichaam voelt dat we in een transitie zitten als mensheid samen met moeder aarde. We naderen een nieuw tijdperk waar de diepere connectie die we ooit met de natuur hadden hersteld zal worden. Het zal geen teruggaan in de tijd zijn meer eerder een herinnering aan onze natuur waarbij we de lessen van het afgelopen tijdperk meenemen. Deze lessen zijn nodig geweest opdat we niet zullen vergeten. Elke transitie fase gaat gepaard met chaos. Dit is een natuurwet. Het zal een tijdje donker worden. We zullen tot het uiterste getest worden in onze menselijkheid. Woorden die hierbij passen zijn: mededogen, medeleven, compassie, vergeving, liefde, geduld, eenvoud en moed.

Geen reactie's

Geef een reactie

nl_NLDutch